MENU
  

Het meisje & de accountancy. Aflevering 1: Vogeltrek.

Ah! Een nieuw auditseizoen is weer in aantocht. Ik rek me nog eens flink uit achter mijn veilige homebase, de computer…

Het lijken wel zwermen. De migratie van jonge VWO’ers in volle gang. Slechtzittend pak, onwennig op te hoge hakken. De fenolijn maar eens bellen van het radioprogramma de Vroege Vogels. “Vanochtend zag ik in mijn achtertuin de jongste aanwas accountants. De lente is nu echt gearriveerd.”

Een ornitohloog classificieert moeiteloos juvenils. Ik doe er na 5 jaar accountantskantoor niet voor onder. Zo herken ik, terwijl ik nog maar eens een koffie haal, moeiteloos een aantal archetypen. De Ambtenaar, De Prater, De Streber, De Nerveuze, De Overmoedige. Ja, ik weet het, ik ben sceptisch. En weet dat ik niet de enige ben. Het merendeel van mijn collega’s behandelt jongelingen als ware zij baby’s in de middeleeuwen. Leeft het kind nog na 2 jaar, dan krijgt het een naam. Eerder doe je er simpelweg niet toe.

Babyeendjes zijn het, al waggelend achter hun mentor aan. Met die eeuwige routinematige voorstelrondjes. Ik schud plichtmatig de hand van het meest dappere eendje en bestudeer haar gezicht vol wanhopige non verbale signalen: “Zeg niets raars, doe niets vreemds… niet te hard meelachen. Fuck! Had ik überhaupt wel mogen lachen nu?”

De reis die ze heeft afgelegd. Alle efforts om hier te komen. Te arriveren in het fourageergebied van hun keuze, het accountancykantoor.

Honderd keer heeft ze haar persoonlijke sollicitatiebrief herlezen. Ik kan ‘m wel raden. Standaardteksten. Zo’n brief waarin ze met trots vertelt over die ene keer dat ze in de redactie zat van een godvergeten commissie bij hun middelbare school. Nee, uiteraard niet verifieerbaar achteraf. En haar opgeleukte “Linkedin versie” van zichzelf bij zo’n recruiter. Zo goed bedacht dat ze haar eigen bullshit is gaan geloven. Al deze moeite, om in een wereld terecht te komen waar ze nog niets van af weet. Van een gepamperde, warme en knusse middelbare-school-omgeving neergedaald in de zakenjungle. En waarom?

Wat drijft zo’n jong vogeltje toch in hemelsnaam om juist hier te willen zijn? Is het de belofte van betere oorden? Zijn het de vage abstracte concepten door discussies met de ouders in het achterhoofd geprent, zoals: “Baanzekerheid”, “Inkomensgarantie”, “Springplank naar het bedrijfsleven”, “Jezelf kunnen ontwikkelen”?

Ik zie haar gefascineerd kijken naar de veteranen op de afdeling als ware zij een soort opperwezens, centra van alle wijsheid en kennis. Naar de mensen diep nadenkend achter hun laptop. Weet ze dan niet dat achter die geconcentreerde blikken opvallend vaak wanhoop verhullen van angstig stilgehouden gedachten: “I have no idea what I’m doing”. Nee, dat weet ze nog niet.

Ik kijk op en zie haar mijn kant op wankelen. Officieel aan het werk. Vanaf nu mag ze iedere dag. Vlieguren maken. Wat een vreugde.

Hallo, zegt ze. Volgens mij zit ik naast jou.

En ik zeg: Welkom.
Welkom in de accountancy, meisje.

De volgende keer in ‘Het meisje & de accountancy’: jouw verhaal?

Het meisje & de accountancy is een feuilleton nieuwe stijl.

Een feuilleton is doorgaans volledig fictief van aard, maar het verhaal dat je net hebt gelezen is grotendeels gebaseerd op ervaringen van een medestudent.

Wil jij dat jouw observaties, die soms lastig te delen zijn, ook een plek krijgen in dit feuilleton (je naam blijft dan onvermeld), dan ontvangen we heel graag jouw bijdrage via accountables@nyenrode.nl. Voor alle duidelijkheid: je hoeft niet binnen het kader van het verhaal te blijven (dat je nu dus niet denkt dat je iets over een meisje moet schrijven), maar het mag natuurlijk wel!

En dan zul je zien dat, op enig moment, dit verhaal over jouw ervaringen gaat.

47+

Gebruikers die dit bericht leuk vinden:

  • Nathan Eekhout
Meer lezen Onderwerp insturen Aanmelden nieuwsbrief

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Uw email zal niet zichtbaar op de site zijn.